Ciao Amici! :)
To znowu ja, Gigibax. Postanowiłam, że warto zacząć od posta tego typu, bo terminy filmowe to podstawa w poznawaniu świata kinematografii (także tej włoskiej!). Jeśli jesteście zagorzałymi kinomanami lub dopiero zaczynacie swą fascynację związaną z filmem (w jakim "stadium" jesteście teraz, zapraszam do psychotestu na końcu postu ;) ) bez tych podstaw ani rusz! Doświadczonych nie namawiam do szczegółowej analizy, a kochanych żółtodziobów (ja też nim kiedyś byłam!) serdecznie zapraszam :)
Poznajmy więc te terminy! :)
adaptacja - przeróbka tekstu literackiego dostosowująca go do nowych potrzeb odbiorców, wizji reżysera, nowego medium (może być filmowa, radiowa, teatralna) i tu chciałabym zaznaczyć,że naprawdę NIE POWINNIŚMY porównywać książek do ich filmowych odpowiedników, bo KAŻDY interpretuje opowieść inaczej i KAŻDY ma prawo do własnego pomysłu :)
ateliere filmowe - pomieszczenia w wytwórni filmowej służące do realizacji filmów (hale zdjęciowe, garderoby, chrakteryzatornie, rekwizytornie i inne)
cięcie - gwałtowne przejście montażowe (sklejenie ze sobą ostatniego kadru pierwszego ujęcia z pierwszym kadrem następnego ujęcia)
czołówka – początkowy fragment filmu zawierający tytuł, nazwisko reżysera, głównych aktorów i najważniejszych członków ekipy filmowej (ja czołówkę określam już, gdy widzę: "directed by" a po włosku będzie to "regina (reżyseria) : "
detal – obejmuje fragment twarzy (oczy, usta) lub przedmiotu, rzadko stosowany - puentuje kulminacyjne elementy fabuły
dialog – wymiana informacji pomiędzy postaciami, obejmująca komunikację werbalną (słowa) i niewerbalną (gesty,mimika itd. - o nich osobno też będzie post, bo ich obecność jest niesłychanie ciekawa :) )
ekipa filmowa - ludzie potrzebni do powstania filmu: reżyser, aktorzy, scenarzysta, montażysta, scenograf, kompozytor muzyki (i uwierzcie mi, WSZYSCY są niezbędni do wykreowania magicznego dzieła jakim jest film)
ekranizacja - wierne przeniesienie dzieła literackiego na ekran; czasem używa się tego terminu w szerszym znaczeniu - jakakolwiek filmowa przeróbka dzieła literackiego
fabuła - opowiadany ciąg zdarzeń połączonych ze sobą według różnych zasad (najczęściej prawdopodobieństwa i przyczynowo-skutkowej)
film krótkometrażowy - film trwający do 30 minut,
film pełnometrażowy film trwający pow. 60 minut ,
film średniometrażowy film trwający od 30 do 60 minut
insert - krótkie ujęcie o charakterze informacyjnym pojawiające się w środku sceny np. zegar
kadr – podstawowy statyczny element filmu (dzienne, nocne, plenerowe, atelierowe)
klatka filmowa - podstawowy statyczny element filmu (dzienne, nocne, plenerowe, atelierowe)
kontrplan - ujęcie w scenach dialogowych, gdy rozmówcy stoją przed sobą; polega na ustawieniu kamery na mówiący za plecami słuchającego w taki sposób, że widać jego ramię i głowę
monolog - samodzielna wypowiedź postaci filmowej niekierowana do innych postaci i nieoczekująca odpowiedzi
montaż ciągły – podkreśla logikę zdarzeń, jest dla widza niewidoczny (jak narrator trzecioosobowy), kolejne kadry mają przynosić widzowi jak najwięcej informacji o bohaterach, akcji i przestrzeni
montaż filmowy - odpowiednik- narracji, to sposób łączenia ze sobą ujęć (zasada prawdopodobieństwa, estetyka)
montaż równoległy – przeplatanie kilku wątków dziejących się symultanicznie (czyli równocześnie) w różnych miejscach (cięcia i przeplatanie ujęć z różnych miejsc)
montaż wewnątrzkadrowy (wewnątrzujęciowy) – zmiana ujęć następuje nie rzez cięcia, ale w wyniku ruchu kamery (przy długich, nieprzerywanych klasycznym montażem ujęciach)
najazd - ruch zbliżający kamerę do przedmiotu
napisy końcowe – szczegółowe informacje dotyczące pełnego składu ekipy filmowej, wykorzystanych utworów (muzycznych, literackich), podziękowania, środków technicznych wykorzystanych do produkcji filmu i tu wielka prośba ode mnie -
USZANUJMY PRACĘ CAŁEJ EKIPY I POŚWIĘĆMY TE PIĘĆ MINUT NA PRZECZYTANIE NAPISÓW KOŃCOWYCH. TAK NAPRAWDĘ MNÓSTWO OSÓB (NAWET STATYSTÓW, CZY WIERNYCH NOSICIELI KAWY PRZYCZYNIŁO SIĘ DO POWSTANIA OBEJRZANEGO OBRAZU)
odjazd ruch oddalający kamerę do przedmiotu
panorama horyzontalny (szwenk) lub wertykalny ruch kamery wokół własnej osi
rekwizyt - przedmiot znajdujący sie na planie filmowym w trakcie kręcenia filmu
scena – jednostka kompozycji filmu; obowiązuje jedność czasu, miejsca, akcji (fragment akcji rozgrywający się w jednym miejscu z określoną grupą postaci filmowych); zamkniętej budowie (początek, rozwinięcie, zakończenie) i napięciu dramatycznym (punkt kulminacyjny i rozwiązanie); najczęściej składa się z kilku ujęć, ale może też składać się z jednego ujęcia
scenariusz - gatunek literacki, stanowiący podstawę filmu, zawiera treść dialogów i opis scen
scenografia – opracowana przez scenografa całościowa wizja oprawy filmu; obejmuje dekoracje atelierowe i plenerowe, projekty wnętrz, rekwizytów, kostiumów, charakteryzacji; może być umowna (surrealizm, ekspresjonizm), realistyczna, hiperbolizowana, przezroczysta
scenopis - to transformacja scenariusza, zawiera bardzo dokładne opisy scen, typu planu, ujęć, ruchu kamery, montażu etc.
sekwencja - jednostka kompozycji filmu; złożona z ujęć i scen samodzielna pod względem dramatycznym, spójna pod względem rozwoju akcji nie podlega jedności czasu, miejsca i akcji
soundtrack – wydanie ścieżki dźwiękowej filmu, które odbiega od warstwy brzmieniowej
ścieżka dźwiękowa – warstwa akustyczna filmu (obejmuje: komunikaty werbalne, muzykę, dźwięki);
travelling ruch kamery (jazda) towarzysząca przedmiotom (na przykład obecny przy scenach pościgowych)
ujęcie – najmniejsza dynamiczna część filmu wydzielona przez 2 cięcia montażowe, najczęściej składa się z kilkunastu kadrów
ujęcie ustanawiające – ujęcie w planie ogólnym, które wprowadza (informuje o czasie, miejscu, postaci) – rozpoczyna scenę, sekwencję
ujęcie-sekwencja – scena sfilmowana w długim ujęciu złożonym z wielu ruchów kamery; złożona akcja (Hitchcockowskie TMT – ten minut take)
zdjęcie – podstawowy statyczny element filmu (dzienne, nocne, plenerowe, atelierowe)
Myślę, że na tyle wystarczy ;) nie przybliżałam rodzajów planów, czy gatunków filmowych, bo to wszystko pojawi się później. Jak pewnie zauważyliście, to co bardzo chciałam wyrazić, zaznaczyłam za pomocą capslocka ;) Poniżej zapisane są jeszcze 4 ważne terminy, ale związane już ściśle z kinematografią włoską, które powinniście również znać ;)
kino białych telefonów - okres filmowy we Włoszech (lata 1936-1943), kiedy to w filmach pojawiały się białe telefony, by zaakcentować dobrobyt życia bohaterów ich posiadających, podczas gdy wszyscy posiadali telefony czarne
commedia all’italiana - komedia w stylu włoskim - powstała w latach 50
Cinecittà - z wł. miasto filmowe - największe studio filmowe we Włoszech znajdujące się na przedmieściach Rzymu
neorealizm - (1943-1955) nurt w sztuce włoskiej, którego celem było pokazanie realnej sytuacji kraju po okresie II wojny światowej, największym przedstawicielem jest reżyser Federico Fellini (o nim będzie na pewno! ! ! ważna postać ! ! ! )
Więcej o samej historii włoskiej kinematografii, która jest naprawdę pojawi się na pewno kilka postów. Chcę ja dokładnie przeanalizować, by móc o niej swobodnie i zrozumiale Wam opowiadać ;)
To na koniec obiecany psychotest: Czy jesteś prawdziwym kinomanakiem?
- link: kliknij tutaj
Trochę rozrywki po lekcji teorii musi być :)
CIAO ! :)
Słowa wspomnianego już Federico Fellini'ego :)
Dla niezainteresowanych angielskim tłumaczymy ;) :
"Życie jest kombinacją magii i makaronu" (słychać, że Federico to rodowity Włoch :) )
Myślę, że na tyle wystarczy ;) nie przybliżałam rodzajów planów, czy gatunków filmowych, bo to wszystko pojawi się później. Jak pewnie zauważyliście, to co bardzo chciałam wyrazić, zaznaczyłam za pomocą capslocka ;) Poniżej zapisane są jeszcze 4 ważne terminy, ale związane już ściśle z kinematografią włoską, które powinniście również znać ;)
kino białych telefonów - okres filmowy we Włoszech (lata 1936-1943), kiedy to w filmach pojawiały się białe telefony, by zaakcentować dobrobyt życia bohaterów ich posiadających, podczas gdy wszyscy posiadali telefony czarne
commedia all’italiana - komedia w stylu włoskim - powstała w latach 50
Cinecittà - z wł. miasto filmowe - największe studio filmowe we Włoszech znajdujące się na przedmieściach Rzymu
neorealizm - (1943-1955) nurt w sztuce włoskiej, którego celem było pokazanie realnej sytuacji kraju po okresie II wojny światowej, największym przedstawicielem jest reżyser Federico Fellini (o nim będzie na pewno! ! ! ważna postać ! ! ! )
Więcej o samej historii włoskiej kinematografii, która jest naprawdę pojawi się na pewno kilka postów. Chcę ja dokładnie przeanalizować, by móc o niej swobodnie i zrozumiale Wam opowiadać ;)
To na koniec obiecany psychotest: Czy jesteś prawdziwym kinomanakiem?
- link: kliknij tutaj
Trochę rozrywki po lekcji teorii musi być :)
CIAO ! :)
Słowa wspomnianego już Federico Fellini'ego :)
Dla niezainteresowanych angielskim tłumaczymy ;) :
"Życie jest kombinacją magii i makaronu" (słychać, że Federico to rodowity Włoch :) )
